جای همه شما دوستان وبلاگنویس لرستاني خالی بود ...
آمـد رمضـان و مقـدمش بـوسيـدم در رهگذرش طبقطبق گل چيدم
من با چه زبان شکر بگويم که به چشم يک بـار دگر، مـاه خـدا را ديدم
حلول ماه مبارك رمضان بر رهروان عصمت و طهارت مبارك باد
_________________________________
اواخر سال ۱۳۸۲ به وبلاگنويسي روي آوردم. البته آن موقع وبلاگنويس نبودم! سخنان بزرگان را گردآوري ميكردم و درون وبلاگ قرار ميدادم يا اخبار ورزشي لرستان (بخصوص تيم فوتبال تربيت لرستان را در وبلاگي به همين نام) پوشش ميدادم.
از كودكي هر گاه كه فرصتي دست ميداد خاطراتم را يادداشت ميكردم، اما يا دفترچههاي خاطراتم گم ميشد يا مطالبش آنقدر خصوصي بود كه به درد كسي بجز خودم نميخورد، لذا رفتهرفته آموختم نوشتههايم را در وبلاگ منتشر كنم تا خاطراتم را با قوم بشر و بخصوص هماستانيهاي عزيز مشترك شوم!
شكر خدا هر روز كه ميگذرد، از طريق وبلاگنويسي و وبلاگخواني، دوستاني جديد و مطالبي نو مييابم. پيامبر گرامي ما حضرت محمد (ص) فرمود: «اگر كسی یك جا بنشیند و چیزی یاد نگیرد به همان اندازه از خدا دور شده است.»
وبلاگنويسان همشهري و هماستاني قبلاً گرد هم آمده بودند و حتي اخبار آن در كتاب «پيشينه ارتباطات و تاريخ مطبوعات خرمآباد» تأليف استاد سيدفريد قاسمي منتشر شد. صبح جمعه 30 تير 1391 با هدف عيادت از سالمندان، گروهي ديگر از آنان دست به كاري خير زدند. من نيز سعي كردم در جمع آنان حضور يابم:
به نقل از وبلاگ: http://abdy2007.blogfa.com
جای همه شما دوستان وبلاگنویس لرستاني خالی بود ...
روز 30 تیرماه 1391؛ با حضور وبلاگنویسان لر زبان، بازدیدی از آسایشگاه سالمندان صدیق خرمآباد به عمل آمد. در این بازدید گروه های مختلف وبلاگنویس حضور یافته و از نزدیک با سالمندان عزیز دیدار و گپ و گفت داشتند. این مراسم پذیرای حضور 20 نفری وبلاگنویسان بود.
اول این که: آنچه در این حضور بیشتر به چشم آمد همدلی و همراهی؛ لرزبانان عزیز بود و شاید بتوان از این حضور بعنوان چراغی برای فعالیت اجتماعی آتی یاد کرد. فعالیتهایی که اتحاد قلبی این قوم را مستحکم تر میکند و ما را امیدوار می کند که خود و فرزندانمان از فضای مجازی بهره کافی را در جهت اعتلای آداب و فرهنگ این دیار به کار گیریم.
دوم: صرف نظر از اين كه هريك از سالمندان ميتواند سالهاي پاياني زندگي خود را در خانه سالمندان يا غير از اين مكان سپري نمايد هريك از افراد مي تواند در آينده صاحب يكي از اين تختها باشد. پس چه خوب است ما اينك ضمن حضور معنوی در این مکان مقدس؛ با گردانندگان این مراکز همکاری بیشتری داشته باشیم و آنها را تنها نگذاریم
البته براي سالمندان محترم نيز اين عيادت موثر است زيرا اين افراد سالهاي پاياني عمر خود را دور از نزديكان خود سپري مينمايند، لذا ديدار از آنها در تلطيف روحيه و خوشحالي ايشان موثر است و همين موجب خشنودي حضرت حق است و جا دارد از مسئولین و کارکنان این مرکز کمال تشکر را داشته باشم که با زحمات خود محیطی بسیار دلنشین برای آنها فراهم کردهاند.
در پایان بر خود لازم میدانیم به رسم ادب و احترام نام حاضرین را ذکر نموده و از حضورشان کمال تشکر و قدردانی را داشته باشیم. تشکر ویژه از استاد رئوف و رضا رضاپناه عزیز که در راه برگزاری این مراسم خیلی زحمت کشیدند.
تشکر و سپاس از: استاد هوشنگ رئوف-- شهرام شرفی- رضا جایدری- امير(رضا) رضاپناه- حاج محمد میرزاوند- علیرضا کرمی- انسان خالق(امیر داودی ) - محمدرضا روزبهانی از تهران(بروجرد)- محمود کوماسجودکی- جلال قربانی- عزت درگاهی- باد صبا(علی کاظمیان) –شمسالدین آروند- علی و امیر رضا قاسمی و این حقیر و خانم سپهوند- خانم ناهید زکیان و خانم پریچهر چگینی نیز که از گیلان دقیقه به دقیقه پیگیر چگونگی حضور دوستان در این محفل بود.
حاشیههای اين مراسم را به قلم عبدالرضا قاسمي عزيز، اينجا بخوانيد:
http://abdy2007.blogfa.com/post-770.aspx


ردیف بالا از سمت راست: علی کاظمیان- جلال قربانی- علیرضا قاسمی- شمسالدین آروند- استاد هوشنگ رئوف- محمود کوماسجودكي- محمدرضا روزبهانی- يكي از سالمندان عزیز- رضا جایدری- حاجمحمد میرزاوند- رضا رضاپناه --- در ردیف نشسته: عزت درگاهی
پس از پايان مراسم بازديد، حدود 15 نفر از وبلاگنويسان در رستوران هتل شقايق خرمآباد مهمان حاج هوشنگ رئوف شاعر مهربان ديارمان بودند. ضمناً تهيه ميوه، شير و خوراكي و نيز بستهبندي آنها براي سالمندان عزيز توسط آقايان عبدالرضا قاسمي و امير(رضا) رضاپناه انجام گرفت كه جا دارد از اين دو عزيز تشكر كنم.
* امروز به اين عشق گردآوري ميكنم و مينويسم كه شايد روزي اين نوشتهها به كار كسي آيند، چنان كه نوشتههاي پيشينیان، شوقي در وجودم فكند و شعلهاي در دلم افروخت....