بعضي آدمها ...
روز ملی روابط عمومی و روز جهانی ارتباطات بر فعالان عرصهي روابط عمومی و ارتباطات مبارک باد
بعضي آدمها ...
تا حالا با آدم ضعیفتر از خودتون تنيس روي ميز بازی کردید؟ منظورم اینایی هستن که تازه راکت به دست شدهاند، چند ساعتی مربی داشتهاند و تازه از استیل والیبال اومدن به تنیس روی میز يعني حين بازي فكر ميكنند هر چي توپ رو با راکت محكمتر بزني بهتره و با راکت تنيس اسپک میزنند!
خیلی عجیبه که اینها چون بد بازی میکنند، نمیتونی ببریشون و مهارت خوب تو هم هنگام بازي اونها اصلاً مهم نيست! طرف عملاً یه بازی دیگه میکنه! توهم زده که داره تنيس روی میز بازی میکنه... من و تو هم عملاً توي این توهم وقتمون حروم میشه و اتفاق بدتر اینه که بعدش وقتی با یه آدم حسابی ميخواي بازی كني، میبینی مهارتت خیلی کم شده و مدتی طول میکشه تا برسی به سطح اصلی بازی خودت!
اینها را نوشتم تا حرف اصلیم رو بگم: وقتی با یه آدم کمفهم معاشرت میکنی یا آدمی که خودش را به نفهمی میزنه، وقتی با یه آدم خالهزنک دمبهدم میشی، وقتی با آدم احمق دمخور میشی که قضاوتهای بد یا عجیب و غریب در مورد ديگران داره و تحملش میکنی، وقتی با یه آدم روبهرو میشی که دغدغههاش: مسکن، موجودی حساب بانكي و سود سپرده، میزان اموال و دارایی، طلا و جواهرات و لباس و ... است، دیگه انتظار نداشته باش که از حروم شدن وقتت جلوگيري كرده باشي! ديگه از در جا زدنت هم خجالت نمیکشی، از تجمع برنامههای نصفهنيمه و کارهای نیمه تمامت هم ککت نمیگزه، از نخواندن آخرین مقالهي تخصصی رشتهات ديگه هرگز بهت بر نمیخوره یا ندیدن فلان دانشمند و بلد نبودن مفاهیم بلند حافظ و مولوی، دردت رو دوا نميكنه ...
داری بیغیرت میشی عزیز! يا به مُردن تدريجيت ادامه بده یا مثل یه بزرگمرد از این وضعیت بیا بیرون. نذار زنده به گور بشی و تبديل بشی به یك مُردهی متحرک 
از: دکتر علیرضا شیری
مراسم اهدا جوایز ششمين جشنوارهي مطبوعان غرب كشور، ۲۷ اردیبهشت در سنندج برگزار شد. همكاران مطبوعاتي و رسانهاي هماستاني در نشريات: سيمره، راستان، صداي ملت، بيان لر و خبرگزاري مهر موفق به كسب چند رتبه برتر شدند. اين موفقيت را به آنها تبريك عرض مينمایم.
توضیح: فقط نشریاتی که گستره توزیع آنها لرستان و خارج از لرستان بود اجازه شرکت در جشنواره مطبوعات غرب را داشتند.
* امروز به اين عشق گردآوري ميكنم و مينويسم كه شايد روزي اين نوشتهها به كار كسي آيند، چنان كه نوشتههاي پيشينیان، شوقي در وجودم فكند و شعلهاي در دلم افروخت....